Van kahvaltısı: kavut, murtuğa ve uzun bir sabah
Birbirine uzanan küçük tabaklar, ekmeğin yanında peynir, yeni doldurulmuş çay. Van kahvaltısını tanımak için önce sofradaki birkaç adı öğrenmek yeterli.
Anlatacak çok şey var.
Erciş ve çevresinin yemekleri, doğası, tarihî yerleri ve kültürü hakkında kısa yazılar: yerel ürünlerden Van Gölü çevresindeki gezilere.
Bu aramada bir hikâye bulunamadı. Daha kısa bir kelime deneyin veya konuyu “Bütün konular” olarak değiştirin.
Keledoş: kurutun ve otların buluştuğu yemek
Bazı yemekler tek bir malzemeyle anlatılmaz. Keledoşta da etin, tahılın, bakliyatın ve otların aynı kaşıkta buluşmasına bakmak gerekiyor.
Tuzlu balık: gölden sofraya kalan tat
Gölün hikâyesi kıyıda bitmiyor. İnci kefali, tuzlu balık adıyla mutfakta başka bir zamana taşınıyor; yanına gelen ayran aşıyla birlikte bir sofrayı anlatıyor.
Otlu peynir: kahvaltıda yaylanın kokusu
Beyaz peynirin içindeki yeşil izler süs değil. Otlu peyniri tanımak, bir kahvaltı tabağından başlayıp bölgenin otlarına ve süt geleneğine uzanmak demek.
Ayran aşı: bir kâsede tanıdık tatlar
Adını duyunca yalnızca ayran düşünmeyin. Bu kâsenin içinde buğdayın dokusu, yoğurdun tadı ve otların kokusu bir araya geliyor.
Van Gölü kıyısında bir gün
Erciş’i tanımak için önce göle bakın. İlçenin Van Gölü’nün kuzeyindeki konumu, hikâyesinin de başlangıcı.
Erciş Balık Bendi: inci kefalinin yolculuğu
Deliçay’da suyun tersine ilerleyen balıklar, Erciş’in en dikkat çekici doğa olaylarından birini oluşturuyor.
Erciş Kalesi ve eski şehrin izleri
Bugünkü şehir merkezinin hikâyesi, göl kıyısındaki eski yerleşimden ayrı düşünülemiyor.
Ercişli Emrah ile Selvi: bir şehrin hafızası
Erciş’i yalnızca yer adlarıyla değil, anlatılan ve söylenen hikâyelerle de tanımak mümkün.
Zortul Kümbeti’nin taşlarına yakından bakmak
Bir yapıyı ilginç kılan bazen büyüklüğü değil, taşın üzerindeki küçük ayrıntılar olur.
Erciş’te ne yenir? Gölden, bağdan, sofradan
Bir yeri tanımanın en güzel yollarından biri sofrasına bakmak. Erciş’te bu sofra göle, bağlara ve Van havzasının ortak mutfağına açılıyor.
Erciş üzümü: bir salkımda bağın hikâyesi
Erciş üzümünü tanımak için önce salkıma bakın: morumsu siyah taneler, ince bir kabuk, tatlılığın yanında kendini hissettiren ekşilik.
Erciş lahanası: kelemden sarmaya
Üzümün yanında bir başka tanıdık ad: kelem. Erciş lahanasının hikâyesi, tarladan başlayıp tek tek açılan yapraklarla sofrada devam ediyor.
Erciş’in kıyı kuşları: flamingoların izinde
Göl kıyısında biraz durunca manzara hareketleniyor: sığ suda ilerleyen uzun bacaklar, suya eğilen boyunlar, kıyı boyunca yer değiştiren küçük gruplar.
Kadem Paşa Hatun Kümbeti: taşa işlenen hatıra
Erciş’in Vanyolu Mahallesi’nde, çokgen gövdesi ve sivri külahıyla hemen ayırt edilen bir yapı var. Kadem Paşa Hatun Kümbeti, bir aile hatırasını yüzyıllar boyunca taşıyor.
Zernaki Tepe: Erciş’in eski şehir planı
Zirnaki diye de anılan Zernaki Tepe’de merak uyandıran şey, tek bir büyük anıttan çok bir şehrin düzeni: birbirini dik kesen yollar ve tekrar eden yapı adaları.
Çelebibağı Selçuklu Mezarlığı: göl kıyısında taş hafıza
Bir yanda Van Gölü, öte yanda üzerlerine yazılar ve motifler işlenmiş taşlar. Çelebibağı Selçuklu Mezarlığı, Erciş’in geçmişine yalnızca yapılarla değil, burada yaşamış insanların hatırasıyla da bakabileceğiniz bir yer.
Ulupamir: Erciş’te Kırgız kültürünün izleri
Ulupamir, Erciş’in kültür haritasında kendine özgü bir yere sahip. Kırgız kültürünü tanımak için burada kıyafetlere, müziğe, el emeğine ve atlı oyunlara bakılıyor.
Erciş’te Ilıca ve Zilan’ın sıcak su kaynakları
Erciş’in su hikâyesi gölle bitmiyor. Ilıca ve Zilan vadisindeki sıcak su kaynakları, bu coğrafyanın yerin altında devam eden başka bir yüzünü gösteriyor.
Karataş yazıtları: kayaya yazılmış bir bağ hikâyesi
Erciş’in geçmişi yalnızca kalelerde ve kümbetlerde saklı değil. Bazen bir kaya yüzeyindeki küçük işaretler, bağların ve suyun hikâyesini anlatıyor.
Bendimahi Köprüsü: eski kervan yolunun iki kemeri
Göl çevresini gezerken yalnızca varılan yerlere değil, eskiden o yerleri birbirine bağlayan yollara da bakmak güzel. Muradiye’deki Bendimahi Köprüsü, bu yolların taşta kalan izlerinden biri.
Koçköprü Kanyonu: yeşilden buza
Erciş’in manzarası göl kıyısında bitmiyor. Koçköprü Kanyonu, yazın yeşiliyle, kışın kayalardan aşağı uzanan buz sarkıtlarıyla aynı yeri iki farklı dünyaya dönüştürüyor.
Van kedisi: gölün çevresinden tanıdık bir yüz
Beyaz tüyler, kabarık bir kuyruk, meraklı bir bakış. Van kedisi, Erciş’in de içinde olduğu Van Gölü havzasını anlatırken akla gelen en tanıdık yüzlerden biri.
Süphan Dağı, Aygır ve Arin gölleri
Erciş’ten batıya, Adilcevaz yönüne uzanan coğrafyada Süphan’ın geniş kütlesi manzaraya eşlik ediyor. Dağın çevresindeki göller ise aynı manzaranın farklı su hikâyeleri.
Muradiye Şelalesi: Bendimahi’nin sesi
Erciş çevresindeki geziyi doğuya doğru genişletince bu kez gölün açıklığına akan suyun sesi ekleniyor. Muradiye Şelalesi, Van’ın Muradiye ilçesinde.
Akdamar Adası: gölün ortasında taş hikâyeler
Akdamar, Erciş’in kıyısından görülen göl coğrafyasının güneyindeki başka bir hikâye. Gevaş açıklarındaki adada, küçük bir yapının duvarları uzun uzun bakılacak ayrıntılar taşıyor.
Nemrut Krater Gölü: kalderanın içindeki dünya
Van Gölü’nün batısında, Bitlis’teki Nemrut kalderasında manzara yön değiştiriyor: bu kez suya bir kıyıdan değil, büyük bir volkanik çanağın içinden bakıyorsunuz.